Een van de belangrijkste onderwerpen van discussie is op dit moment ons pensioenstelsel. De logische redenering gaat als volgt: we worden allemaal steeds ouder (nu al gemiddeld 76 terwijl dat nog 67 was in de tijd dat het pensioenstelsel werd opgesteld), met name de grote groep uit de baby-boom is nu stap voor stap met pensioen aan het gaan, de groep werkende wordt (zeker procentueel gezien) alsmaar kleiner. Dat komt er op en neer dat er een steeds kleinere groep is die het geld binnen brengt en een steeds grotere groep aan wie dat geld uitgekeerd moet worden. Onhoudbaar, is de conclusie. We moeten naar een ander systeem. Iedereen moet zichzelf maat gaan verzekeren voor zijn pensioen.

Dit gaat in de richting van de zoveelste vorm van privatisering van taken die een overheid eigenlijk tot haar zorgtaken zou moeten rekenen. En het gaat eenzijdig aan een tweetal zaken voorbij. Ten eerste heeft die groep die nu met pensioen gaat haar hele werkende leven pensioen en AOW premies afgedragen, dus daar zit ook de kern van de opbouw van hun pensioen in. En ten tweede is een groot deel van de discussie veroorzaakt door de financiële crisis en de daaropvolgende economische dip van de eerste helft van dit decennium. Echter: pensioenbeleggingen zijn voor de lange termijn. Voor de hele lange termijn. Een dip in de waarde van het belegd vermogen vanwege een algemene markt dip hoeft niet meteen tot paniek reacties te leiden. Paniek die wordt geventileerd richting bestuurders met de noodkreet “Doe er iets aan! Grijp in!”. Alsof een Nederlandse regering kan ingrijpen in de wereldeconomie en de waarde van beleggingen. Wel kan ze het pensioenstelsel aanpassen en daarom gaat de discussie die kant op. En dan komen onmiddellijk de ideeën van privatisering en het inschakelen van verzekeringsmaatschappijen naar voren. Ik stel voor dat we eerst eens een goede les trekken uit het leggen van de ziektezorg in de handen van de particuliere verzekeraars en of we zo blij moeten zijn met dat resultaat. En dan intussen eens rustig kijken hoe het eigenlijk staat met het belegd vermogen van onze pensioenverzekeraars en of we het zo slecht hebben geregeld t.o.v. de rest van de wereld. De laatste conclusies: in tegendeel, we doen het beter dan wie ook. Zie de berichten van 2 februari: http://www.nu.nl/pensioen/4437450/nederland-heeft-relatief-grootste-pensioenvermogen-wereld.html