Veiligheid, Islam, pensioenleeftijd en werkgelegenheid voeren de boventoon in de verkiezingsdiscussies. Ook de zorg komt regelmatig ter sprake, maar die was al lang voor de verkiezingen een onderwerp van veel discussie. De redenen zijn de (perceptie van?) afgenomen kwaliteit in de zorg ten gevolge van bezuinigingen. De overheid heeft er op enig moment fundamenteel voor gekozen om marktwerking in de zorg de toegenomen kosten te laten reguleren. En dat werkt! De kosten zijn gedaald. Het bedrijfsleven weet echter al sinds jaar en dag dat er 3 elastieken aan een proces trekken: kosten, tijd en kwaliteit. Als ik de kwaliteit omhoog trek dan bewegen kosten en/of tijd mee: óf het kost meer voordat het proces voltooid is óf het duurt langer. Doorlooptijd (of wachttijd) verkorten kan door meer geld te investeren of mindere kwaliteit te accepteren. En zo kan ik ook kosten besparen, maar dat gaat dan vrijwel altijd ten koste van de kwaliteit of langere doorlooptijden en/of wachttijden. Beide effecten hebben we kunnen zien de afgelopen jaren.

Sturen op kosten gebeurt door degenen die de betalingen moeten doen. In ons systeem zijn dat de verzekeraars. Een andere in het bedrijfsleven allang bekende wet is: wie betaalt die bepaalt. En ook die trend is duidelijk zichtbaar. En die kan ook niet gekeerd worden in de opzet van ons huidige stelsel. Het stuur is in handen van organisaties zonder inhoudelijke betrokkenheid bij de zorg zelf en met een puur financiële drijfveer. Dat betekent dat de focus op kosten zal blijven met dezelfde voorspelbare gevolgen voor de elastiekjes Kwaliteit en Tijd.

De initiatiefnemers van het Nationaal Zorgfonds onderkennen dit en pleiten er daarom voor om het systeem van financiering door particuliere verzekeraars te verlaten. Hun streven is 1. Afschaffen van het eigen risico, 2. Basispakket uitbreiden met tandzorg, fysio en GGD en 3. Marktwerking niet langer als drijvende kracht in de zorg te accepteren. Ze hebben deze 3 randvoorwaarden afgezet tegen de verkiezingsprogramma’s van de belangrijkste partijen en wat blijkt? Alleen de SP en de Partij voor de Dieren hebben dit in hun programma’s opgenomen. Aan de andere kant van het spectrum delen VVD, CDA en D66 niet één van deze wensen. Als de zorg jouw thema is: trek je eigen conclusies.